جریان شناسی نفاق

جریان شناسی نفاق

کتاب جریان شناسی نفاق به روایت تصویر

درباره ما

راه‌نـما؛ راهی برای تقابل با تروریسم


وقتی تاریخ کشورمان را ورق می‌زنیم، مشاهده می‌کنیم که هیچ‌گاه واژه تروریسم، مشتقات و مفاهیم  و برخورد با آن در اذهان گذشتگان و امروزی‌ها، کمرنگ نشده‌است. واژه‌ای که در کشور ما، هم ردیف با مواجهه بزرگ ملت ایران با نیروهای بازدارنده و خشونت‌سازی بوده که مجموع تمام نیاتشان، جلوگیری از تداوم ایستادگی و استقلال طلبی مردم این مرز و بوم بوده است.

 

هزینه‌های بسیار زیادی که در طول سه دهه اخیر و توسط مردم کشورمان در بُعد داخلی و خارجی پرداخت شده، اگر چه برای هموطنانمان بسیار گران بوده، اما در هر صورت نتایج  مثبتی هم به دنبال داشته که انگیزه برای اتحاد ملی بیشتر و تلاش برای استقلال همه جانبه از جمله آن‌هاست.

 

این هزینه‌ها که از سوی تک‌تک ایرانی‌ها برای مقابله یا مواجهه با تروریسم پرداخته شده، با هدایت قدرت‌های بزرگ و به وسیله تعدادی از عناصر خود فروخته داخلی بر کشورمان تحمیل شده است.

در طول دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ضربات تروریسم بر پیکر انقلاب و شهروندان جمهوری اسلامی، گاهی چنان بوده که اگر چه باعث فروپاشی شاکله انقلاب نشده، اما بعضاً لطماتی جبران ناپذیر بر پیکره نظام وارد نموده است؛

 

1. نخبه‌کشی؛ یکی از زیان‌بارترین ضربات تروریسم بر پیکره انقلاب دینی و مردمی در نظام نوپای جمهوری اسلامی، نخبه‌کشی وسیعی بود که منجر به حذف بسیاری از چهره‌های شاخص و برجسته انقلاب و نظام اسلامی شد. چهره‌ها و افرادی که هر کدام قادر به هدایت جریان‌هایی عمیق در بعد دینی، سیاسی، فرهنگی و نیز بنیان‌آفرین توسعه تکنولوژیکی و فنی براي کشور بودند. چهره‌هایی همچون شهیدان رجایی، باهنر، بهشتی، صدوقی، مدنی، اشرفی‌اصفهانی، دستغیب، هاشمی‌نژاد، نخبگان حزب جمهوری‌اسلامی و بسیاری چهره‌های دیگر که قطعا اگر در زمان خود می‌بودند، با تلاش‌هایی که صورت می‌گرفت، امروز مدار همه جانبه و رو به شتاب توسعه کشور، با سرعت بیشتری طی طریق می‌نمود.

 

2. ایجاد فضای امنیتی در کشور؛ «خدا   لعنت کند این منافقین را که با ترورهایی که انجام دادند، مسئولان را از مردم جدا کردند و به داخل ماشین‌های ضدگلوله منتقل کردند.» (1)

 

یکی از پیامدهای ناخواسته حضور و دست‌اندازی تروریست‌ها در کشورمان، ایجاد فضای شبه‌امنیتی و در پاره‌ای موارد، کاملا امنیتی بود. حضور تروریست‌ها به‌ویژه در سال‌های ابتدایي پیروزی انقلاب، به حدی بود که توان زیادی از کشور و مسئولان، صرف مبارزه با تروریسم و تبعات آن شد.

 

در این میان، نباید از نظر دور داشت، زمانی که عده‌ای در مقابل خواست و اراده مردمی، اقدام به کودتا می‌کنند و با ایجاد رقابت‌های گروهی ناسالم، دست به تولید فضای فتنه و آشوب می‌زنند، چاره‌ای باقی نمی‌ماند جز ایجاد فضایی امنیتی؛ فضایی که مسلماً تبعات و هزینه‌های منفی هم به دنبال خود داشته که جدایی مسئولان از مردم، یکی از آن پیامدهاست. البته با ایجاد فضای امنیتی در آن سال و در پاره‌ای موارد در زمان حال، نمی‌توان ایرادی به ساختار اداره حکومت وارد دانست، زیرا تجربه تلخ از دست دادن ده‌ها نخبه و اندیشمند متفکر، چاره‌ای به جز ایجاد فضای امنیتی باقی نگذاشت؛ فضایی که اگر نمی‌بود، روال نخبه‌کشی توسط تروریست‌ها در کشورمان همچنان ادامه پیدا می‌کرد و تبعات بسیار سنگین‌تری را به دنبال خود می‌آورد.

 

3. صرف توان و هزینه بسیار برای مبارزه با تروریسم؛ معمولا وقتی انقلاب یا خیزشی مردمی به پیروزی می‌رسد، چنانچه یکدلی و اتحاد در میان باشد، روال توسعه و نهادینه شدن خواست و اراده مردم با سرعت بسیار زیادی به پیش می‌رود و اگر چنین نباشد، سرگردانی و پریشانی بر اراده عمومی سایه می‌افکند. در این میان البته به جز ضرورت پایداری در اتحاد داخلی مردم، علل و عوامل بیرونی هم وجود دارد که اگر کنترل نشود، ممکن است باعث ایجاد شکاف در طبقات و خواست و اراده مردمی شود.  در انقلاب مردمی نظام جمهوری اسلامی، اگر چه از پایمردی و اتحاد داخلی در مقابل دشمنی‌ها و دو دستگی‌ها تا همیشه تاریخ به نیکی یاد خواهد شد و اگر چه عوامل بیرونی همچون جنگ تحمیلی، دو سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بر ما تحمیل شد اما از همان روزهای ابتدایی پیروزی انقلاب و سپس به موازات آن شروع جنگ تحمیلی و حضور همه جانبه تروریست‌ها در مقابل موج غرور‌آفرین پیروزی مردم، باعث ایجاد هزینه‌های بسیاری برای اهالی این مرز و بوم شد. در این میان حفظ و حراست از نخبگان، مبارزه با تیم‌های ترور منافقین و سایر گروه‌های تروریستی و ایجاد ظرفیت‌های جدید برای مقابله با تروریست‌ها، توان بسیاری از نهال نوپای انقلاب‌اسلامی ستاند. این همه در حالی اتفاق افتاد که اگر پای تروریست‌ها به میان کشیده نمی‌شد، می‌توانستیم از توان صرف شده به بهترین وجه ممکن بهره‌برداری کنیم و امروز حتی به اندازه قدمی هم که شده، از جایگاه حال حاضر در مسیر توسعه پیش‌تر و جلوتر باشیم.

 

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، باوجود اینکه جمهوری‌اسلامی، فضای باز سیاسی را با روی باز پذیرفت و از همه گروه‌ها و جریان‌ها برای فعالیت در عرصه جديد دعوت کرد و  اجازه فعالیت  آزادانه به گروه‌ها و جریان‌هایی همچون مارکسیست‌ و حتی گروه‌هایی که از اساس با نظام مشکل داشتند اعطا نمود، اما  این حسن نیت، با تلاش‌های مذبوحانه و غیرصادقانه برخی‌ گروه ها  پاسخ داده و به بازتولید آشکار تروریسم در کشور منتهی شد؛ اقدامی که در نهایت، مسئولان کشور را مجبور ساخت تا آزادی‌های سیاسی را تنها به گروه‌هایی اعطا کنند که در چارچوب و برای اعتلای نظام و انقلاب  فعالیت می‌کنند.

 

دراين بين، ذکر اين نکته ضروري‌است که طی سه دهه اخیر، هولناک‌ترین جنایت‌ها در تاریخ معاصر ایران توسط منافقین رقم خورده‌است. این سازمان تا زمان حاضر، گسترده‌ترین سازمان تروریستی در طول تاریخ کشورمان بوده است که بیش از 12هزار تن از مردم کشورمان را به خاک و خون کشیده و الگوی مشخصی نیز برای بسیاری دیگر از گروه‌های تروریستی در سطح خاورمیانه به شمار می‌رود، ضمن اینکه برای اولین بار در سطح خاورمیانه، اعضای این گروه بودند که عملیات انتحاری را پایه گذاشتند.

 

ماهنامه راه‌نما(مطالعات بین‌المللی تروریسم) قرار است تبیین کننده نقشه راهی باشد که خانواده شهدا و جانبازان ترور کشور پرچمدار آن هستند. نقشه‌ای که قرار است در خط مقدم مبارزه با نفاق و گروه‌های تروریستی باشد، گروه‌های نفاق و فرقه‌های تروریستی را بیشتر به عموم مردم معرفی کند، سخنگوی مطالبات حقوقی شهدا و جانبازان ترور کشور باشد و وظیفه روشنگری را  در باره  این گروه‌ها در جامعه جهانی  بر عهده گیرد.

 

پی نوشت:

  1. حجت‌الاسلام‌والمسلمین محسن قرائتی

ارتباط با ما info@rah-nama.ir 

پنج‌ چيز است‌ كه‌ در هر كس‌ نباشد اميد چيزى‌ از دنيا و آخرت‌ به‌ او نداشته‌ باش‌ : كسى‌ كه‌ در نهادش‌ اعتماد نبينى‌ ، و كسى‌ كه‌ در سرشتش‌ كرم‌ نيابى‌ ، و كسى‌ كه‌ در خلق‌ و خوى‌اش‌ استوارى‌ نبينى‌ ، و كسى‌ كه‌ در نفسش‌ نجابت‌ نيابى‌ ، و كسى‌ كه‌ از خدايش‌ ترسناك‌ نباشد

 ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴

 ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴