ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴

 ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴

جریان شناسی نفاق

جریان شناسی نفاق

کتاب جریان شناسی نفاق به روایت تصویر

مقدمه

مقدمه

مقدمه

نویسنده: سعيد محمّدي

 

سياهه جنايات گروهک تروريستي مجاهدين خلق از ابتداي تشکيل آن بر هيچکس پوشيده نيست. حتي کشورهايي که از اين گروه حمايت و آن را از فهرست سازمان‌هاي تروريستي خود خارج کرده‌اند نيز در برهه‌هايي بر اقدامات تروريستي و خيانت‌هاي آن اقرار کرده‌اند.

باوجود اينکه دولت آمريکا پس از صدام حسين بيشترين حمايت را از مجاهدين خلق داشته، اما غالب افشاگري‌ها و انتقادها در باره گروه از سوي سازمان‌هاي اطلاعاتي و ‌امنيتي و مؤسسات تحقيقاتي اين کشور ارائه شده است. وزارت خارجه، پليس فدرال، آژانس اطلاعات مرکزي و مؤسسات تحقيقاتي آمريکا به‌کرّات در گزارش‌هاي خود به اقدامات تروريستي مجاهدين خلق عليه امپرياليسم و رژيم دست‌نشانده پهلوي، بمب‌گذاري‌ها و ترورهاي اين گروه در اولين سال‌هاي انقلاب اشاره کرده‌اند. فدراسيون دانشمندان آمريکا در گزارشي درباره مجاهدين خلق که در سال 2004 منتشر کرد نوشت: تاريخچه مجاهدين خلق مملو از حملات تروريستي عليه غرب و منافع نظام ايران در داخل و خارج از کشور است. مجاهدين خلق به‌دنبال سرنگوني حکومت ايران و جايگزيني آن با رهبري خود است. اين گزارش افزود: مجاهدين خلق در سال 1981 بمب‌هايي را در مقر حزب جمهوري اسلامي و دفتر نخست‌وزير منفجر کرد که طي آن‌ها 70 مسئول عالي‌رتبه ايران، ازجمله آيت‌الله سيدمحمد بهشتي رئيس دادگستري، رئيس‌جمهور محمدعلي رجايي و نخست‌وزير محمدجواد باهنر کشته شدند.

فرار رهبران اين گروه به فرانسه و سپس خزيدن به دامان صدام حسين در زمان جنگ تحميلي نيز در اين اسناد و گزارش‌ها به چشم مي‌خورد. پليس فدرال آمريکا در گزارش 1987 خود از مجاهدين خلق نوشت: دولت فرانسه تأکيد مي‌کرد که رجوي و همراهانش فرانسه را ترک کنند؛ بنابراين رجوي فرانسه را ترک کرد و سازمان مجاهدين خلق در سال 1986 در عراق مستقر شد. مجاهدين خلق در سال 1987 اردوگاه‌هايي را در مرز ايران و عراق تأسيس و تمرينات نظامي وسيعي (براي 10000 نيرو) برگزار مي‌کرد و با عبور از مرز، حملات شبانه عليه اهداف ايراني انجام مي‌داد. سرويس اطلاعات امنيتي کانادا در گزارش خود از سازمان مجاهدين خلق نوشت: تنها دولتي که مجاهدين خلق را از نظر سياسي و مالي حمايت مي‌کند رژيم تماميت‌خواه صدام حسين است و اين گروه محبوبيت خود را به‌خاطر همکاري آشکار با صدام حسين به‌خصوص در طول جنگ ايران و عراق از دست داد.

يکي از نکات تأمل‌برانگيز اين اسناد آن است که تقريباً تمام مؤسسات تحقيقاتي و اتاق‌هاي فکر و سازمان‌هاي امنيتي غربي به نفرت مردم ايران از اين گروه اذعان کرده‌اند. غربي‌ها بارها تأکيد کرده‌اند که مجاهدين خلق محبوبيتي در ميان مردم ايران ندارد و حتي در نظرسنجي‌ از مخالفان جمهوري اسلامي به اين نتيجه رسيده‌اند که آن‌ها هم نظام فعلي را به مجاهدين خلق ترجيح مي‌دهند. مؤسسه بروکينز در سال 2009 مجاهدين خلق را سازماني غيردموکراتيک خواند که محبوبيتي در داخل ايران ندارد. اين گزارش افزود، اگرچه به‌نظر مي‌رسد مجاهدين خلق از حضور عملياتي در ايران برخوردار است؛ ولي هيچ پايگاه سياسي در کشور ندارد. به‌خصوص، همراهي فعالانهاش با صدام حسين در دوران تلخ جنگ ايران و عراق باعث بيزاري مردم از اين گروه شده است. براساس يک نظرسنجي که مرکز تحقيقات علوم اجتماعي دانشگاه جرج ميسون آمريکا در سال 2013 انجام داد تنها 5 درصد از آمريکايي‌هاي ايراني‌تبار که از گروه‌ها و شخصيت‌هاي اپوزيسيون اعلام حمايت کردند حامي اين سازمان هستند.

فعاليت‌هاي درون‌سازماني و عملکرد فرقه‌اي اين سازمان در جذب و کنترل اعضا نيز بخش ديگري از فعاليت‌هاي اين فرقه تروريستي است که مکرراً در اسناد بين‌المللي به زواياي مختلف آن پرداخته شده است. مدير اجرايي بنياد دموکراسي در ايران در مقاله‌اي در ژوئن 2011 عنوان کرد: فراري‌ها از اين گروه که در مکاتبات وزارت خارجه از آن‌ها به‌عنوان جداشده نام برده‌ شده، تصوير ناخوشايندي از سرکوب در اردوگاه مجاهدين خلق ترسيم کرده‌اند. آن‌ها ادعا مي‌کنند که رهبري گروه دستور داده هرکسي را که در حال فرار بگيرند بلافاصله بايد اعدام شود. در يکي از مکاتبات وزارت خارجه آمده است: بسياري از جداشده‌ها مي‌گويند که به‌دست مجاهدين خلق مورد آزار جسمي و رواني ازقبيل حبس در سلول‌هاي انفرادي مجاهدين خلق در اشرف قرار گرفته‌اند.

مروري بر اين اسناد و مدارک به‌وضوح تغيير موضع غرب درقبال اين سازمان تروريستي را نشان مي‌دهد. سازماني که دستش به خون هزاران انسان بي‌گناه آلوده است و به اذعان خود غربي‌ها هنوز هم تروريسم را رسماً و علناً کنار نگذاشته سال‌هاست آشکارا از حمايت‌هاي غرب بهره‌ مي‌برد. دليل اين تغيير تاکتيک هم چندان پيچيده و مبهم نيست. دولت‌هاي غربي از اولين روزي که با اعضاي اين فرقه تروريستي در کمپ اشرف عراق روبرو شدند به ظرفيت اين گروه براي پيشبرد اهداف خود خصوصاً دررابطه با ايران پي بردند. طبق ‌گزارش روزنامه نيويورک تايمز در تاريخ 9ارديبهشت1382، نيروهاي ارتش آمريکا با مجاهدين خلق در عراق توافق کردند و يکي از مقامات نظامي آمريکايي در اين رابطه گفت سازمان مجاهدين خلق مي‌تواند اطلاعات مفيدي پيرامون فعاليت‌هاي دولت ايران در عراق و نيز اطلاعاتي درباره داخل ايران در اختيار آمريکا بگذارد.

 بخش اول اسناد و گزارش‌هاي بين‌المللي درباره مجاهدين خلق را در شماره نهم نشريه راه‌نما در سال 1391 و با عنوان«منافقين در اسناد بين‌المللي» آورديم. در اين شماره نيز بخش ديگري ازاسناد که تاکنون گردآوري شده ارائه و در شش فصل ذيل تقسيم کرديم:

1. مجاهدين خلق در دهه 1350 و 1360؛

2. مجاهدين خلق در دهه 1370 و 1380؛

3. ماهيت فرقه‌اي مجاهدين خلق؛

4. نفرت مردم ايران از مجاهدين خلق؛

5. همکاري مجاهدين خلق با حزب بعث عراق؛

6. اظهارات نمايندگان مجلسين انگليس درباره مجاهدين خلق.

ارسال دیدگاه
نام و نام خانوادگی : 
 
آدرس پست الکترونیک : 
 
متن نظر :