ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴

 ماهنامه راه‌نما شماره ۱۴

جریان شناسی نفاق

جریان شناسی نفاق

کتاب جریان شناسی نفاق به روایت تصویر

ماهیت فرقه‌‌ای

جداشده‌ها از زندگي در اشرف مي‌گويند

جداشدهها از زندگي در اشرف ميگويند

برگرفته از: ويکي‌ليکس

 

پايگاه اينترنتي ويکي‌ليکس در تاريخ 18سپتامبر2009 سندي از وضعيت جداشده‌هاي سازمان مجاهدين خلق و اظهارات آن‌ها‌ درباره نقض حقوق بشر در اين سازمان منتشر کرد.

طبقه‌بندي شده توسط: مشاور سياسي وزير «گري اي. گراپو» به‌دلايل «1-4» (ب) و (د)

1. (ج) چکيده: چند نفر از اعضاي مجاهدين خلق که اخيراً از اين سازمان جدا و تحت حمايت دولت عراق در هتلي در بغداد بودند در تاريخ 17دسامبر با «امبافس» ديدار کردند. آن‌ها مدعي شدند که کشورهاي غربي نسبت ‌به وضعيت اين افراد به‌عنوان پناهجو بي‌تفاوت هستند. بسياري از آن‌ها فاش کردند که مجاهدين خلق آن‌ها را آزار روحي و رواني داده است. آن‌ها همچنين تصورات فعلي از مجاهدين خلق را تأييد کردند که نشان مي‌داد مجاهدين خلق به‌عنوان سازماني فرقه‌گونه اعضاي خود و افراد فريب‌خورده را کنترل مي‌کند.

جداشده‌ها از کمک دولت عراق قدرداني کردند؛ اما خواستار اقدام مضاعف از جانب سازمان ملل و کشورهاي ثالث شدند تا به اين بلاتکليفي حقوقي و فيزيکي‌ آن‌ها در عراق پايان دهند. آن‌ها هشدار دادند که ناتواني در انجام اين امر سبب مي‌شود ساير ساکنان از جداشدن از گروه مأيوس شوند.

افزايش نگرانيها

2. (ج) مسئول ناظر بر ايران و پولاف در تاريخ 17 سپتامبر با جداشده‌هاي مجاهدين خلق که در هتلي متوسط با هزينه دولت عراق اقامت دارند ديدار کردند. هدف از اين ملاقات بحث درباره وضعيت کنوني اين افراد و شرايطي بود که منجر به ورود آن‌ها به اشرف شد. بيست‌ويک جداشده در بغداد حضور دارند که بيست نفر آن‌ها مرد و يک نفر زن است. (نکته: اين زن در ملاقات شرکت نکرد؛ اما حاضر است جداگانه با امبافس ملاقات کند. يک نفر از اعضاي «کميته اشرف» در طول ملاقات به نمايندگي از دولت عراق حاضر بود. پايان نکته). بيست‌ودو نفر ديگر در اربيل در انتظار جابه‌جايي توسط کميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان هستند. جداشده‌هاي حاضر در بغداد، چندين ماه گذشته را در يک هتل محلي دو ستاره تحت کنترل دولت سپري کرده‌اند.

3. (ج) سن افراد جداشده بين 25 تا 60 سال است. اکثر آن‌ها به‌طور متوسط 10 تا 15 سال در اشرف بوده‌اند. آن‌ها هوادار متعهد مجاهدين خلق يا اسرايي بودند که ظاهراً با وعده‌هاي دروغينِ استخدام، تحصيل در خارج يا کسب اقامت در اروپا فريب خورده‌اند. جداشده‌ها تأييد کردند که اين اولين تعامل آن‌ها با يک گروه خارجي است و از ملاقات‌هاي بعدي استقبال کردند.

 4. (ج) جداشده‌ها، گرچه قدردان کمک‌هاي دولت عراق هستند؛ اما همگي خواستار خروج هرچه سريع‌تر از اين کشور و پناهندگي/جابه‌جايي در اروپا، ايران، آمريکا يا کانادا شده‌اند. بسياري از آن‌ها به‌خوبي به اين نکته اشاره کرده‌اند که محقق‌نشدن جابه‌جايي آن‌ها باعث ‌شده که ساير ساکنان اشرف از نااميدي و «برزخ» در هتل‌هاي عراق بهراسند و تمايلي به ترک سازمان نداشته باشند. بسياري از آن‌ها هم از اينکه آمريکا و ديگر کشورهاي غربي آن‌ها را به‌عنوان پناهنده نپذيرفته‌اند ابراز ناراحتي کردند. يکي از اين افراد پرسيد که چرا، علي‌رغم اعلام قطع‌رابطه با مجاهدين خلق، هنوز مثل تروريست‌ها با آن‌ها رفتار مي‌شود و از اعطاي مکان جديد به آن‌ها خودداري مي‌شود. او خاطرنشان کرد که حتي اسراي سابق گوانتانامو به اروپا منتقل شده‌اند. فرد ديگري بيان کرد که اگر مي‌دانست جابه‌جايي اينقدر دشوار است، علي‌رغم تمام دشواري‌ها در اشرف مي‌ماند.

5. (ج) تعدادي از جداشده‌ها نارضايتي خود از دولت آمريکا و بي‌اعتمادي به آن را به‌خاطر «تشويق آن‌ها به خروج و بالابردن توقعاتشان در مورد کمک» ابراز کردند. ديگران نيز درباره وضعيت دوستان و خانواده‌هايشان که هنوز در اشرف هستند ابراز نگراني کردند. در خصوص انگيزه‌هاي خروج از اشرف، تقريباً تمام جداشده‌ها بر اين عقيده بودند که مجاهدين خلق به آن‌ها خيانت کرده است. آن‌ها همچنين گفتند که تحقير جسمي و رواني آن‌ها به‌دست سازمان آن‌ها را دلسرد کرده است. يکي از  جداشده‌هادرخواست کرد که او را در برگرداندن اوراق و ديگر اسناد شخصي‌اش از جمله گذرنامه و اسناد شناسايي از اشرف کمک کنند.

خواستهها درخصوص نقلمکان به غرب

6- (ج) هنگامي‌که مسئول ناظر بر ايران از آن‌ها درباره تمايل به بازگشت به ايران پرسيد، فقط چهار جداشده تمايل نشان دادند و بقيه خواستار «زندگي آزادانه در يک جامعه باز، ترجيحاً در غرب» بودند. يکي از آن‌ها گفت که زندگي در ايران فعلي با توجه به تغييرات سياسي و اجتماعي پس از انقلاب ايران، برايش غريب خواهد بود. يکي از چهارنفري که ذکر شد از کوتاهي نماينده «کميته بين‌المللي صليب سرخ» براي تسهيل بازگشت آن‌ها به ايران گله‌مند بود.

7- (ج) کميته بين‌المللي صليب سرخ در ملاقات جداگانه‌اي در همان روز به مسئول ناظر ايران اطلاع داد که انتظار مي‌رود اين چهار نفر، بسته به زمان صدور گذرنامه و ديگر اسناد، طي يک هفته به ايران منتقل شوند. (نکته: سفارت ايران در عراق پيشنهاد داده براي اعضاي عادي سابق مجاهدين خلق گذرنامه صادر کند تا به ايران مراجعت کنند؛ اما يکي از جداشده‌ها که مي‌گويد مسئول سابق بخش سياسي مجاهدين خلق بوده به ناظر ايران گفت که افسران اطلاعاتي ايران به‌طور منظم با جداشده‌ها ملاقات مي‌کنند تا درقبال گذرنامه و جابه‌جايي احتمالي به اروپا از کمک آن‌ها عليه مجاهدين خلق بهره بگيرند. اين جداشده توضيح داد افرادي که همکاري مي‌کنند با گذرنامه‌هاي رسمي ايراني به ترکيه سفر مي‌کنند و سپس با اسناد جعلي به اروپا قاچاق مي‌شوند. او همچنين، ادعاي ديگر جداشده‌ها مبني بر اينکه با وعده‌هاي دروغين به اشرف کشانده شده‌اند را رد کرد و گفت که اين ادعاها فقط براي کمک به پرونده انتقال آنان به کشورهاي ثالث ساخته و پرداخته شده‌اند. پايان نکته.)

 

توهمزدايي درباره مجاهدين خلق

8- (ج) بسياري از جداشده‌ها از آزار روحي و رواني به دست مجاهدين خلق از جمله سلول انفرادي در زندان‌هاي مجاهدين خلق در اشرف خبر داده‌اند. يکي از جداشده‌ها که روي ويلچر بود با خشم از خردشدن شخصيت اعضا توسط سازمان مجاهدين خلق و تهديد به تسليم کردن افراد به رژيم صدام در صورت نپيوستن به سازمان صحبت مي‌کرد. او و ديگران ضمن ابراز نارضايتي از امکانات پزشکي دولت عراق خواستار کمک پزشکي در مورد بيماري‌هايشان شدند.

9- (ج) مسئول ناظر بر ايران از جداشده‌ها درباره مدت اقامت آن‌ها در اشرف و دلايل آن‌ها براي حضور و نهايتاً خروج از آنجا پرسيد. تقريباً همگي گفتند که به اشتباه خود درباره مجاهدين خلق يا زندگي در اشرف پي برده و براي آزادي بي‌تاب بوده‌اند. اکثر آنان تأييد کردند که وزارت حقوق بشر دولت عراق با کمک ارتش آمريکا و اردوگاه پناهندگان اشرف (ARC) در همجواري اردوگاه اشرف به خروج آنان کمک کرده‌اند. (نکته: ARC از آن زمان به بعد به خاطر تعداد کم جداشده‌ها تعطيل شد. پايان نکته). در ذيل نمونه‌هايي از پاسخ‌هاي اين افراد آمده است:

- شش سال اقامت؛ 25ساله و قبلاً دانشجو؛ از سال 2003 مقيم اشرف؛ با وعده فرصت تحصيلي در خارج از کشور فريب خورده؛ هيچ‌گونه همسويي سياسي يا ايدئولوژيکي با مجاهدين ندارد.

- نوزده سال اقامت؛ 39ساله، قبلاً در جنگ به اسارت عراق درآمده، مجاهدين خلق مدارک شناسايي او را ضبط کرده و قول داده که بازگشت او به کشورش يا اقامتش در کشور ثالث را تسهيل کند.

- نه سال اقامت؛ فريبِ وعده‌هاي سفرخارجي را خورده و با «مجوز عبور» تحت نام جديد از ترکيه به اشرف آورده شده است.

- نه سال اقامت؛ قبلاً در ترکيه براي مجاهدين خلق نيرو جذب مي‌کرده، تحت عنوان «مشورت» با رهبري به اشرف کشانده شده اما به‌خاطر ترديد در وفاداري‌اش زنداني شده.

- هجده سال اقامت؛ معتقد بود مجاهدين خلق يک سازمان تروريستي و خيانتکار سياسي است. سه ماه پيش بعد از چندين بار تلاش ناموفق از اشرف فرار کرد. برادرش در اشرف مانده و قادر به ترک آن نيست.

- بيست سال اقامت؛ عضوي از مجاهدين خلق که رهبري مانع از خروجش شدند؛ اما توانست با کمک دولت عراق و ارتش آمريکا از آنجا خارج شود.

- بيست سال اقامت؛ خودش را مبارز آزادي و مخالف  استبداد ايران مي‌خواند؛ پس از افشا شدن دروغ‌هاي مجاهدين خلق اين گروه را ترک کرد؛ سازمان مجاهدين خلق را «منفورترين و منحرف‌ترين سازمان در دنيا» مي‌داند.

- هشت سال اقامت؛ درحالي‌که در امارات به‌سر مي‌برد با وعده اقامت فريب خورد، 13000 دلار به مجاهدين داد تا جابه‌جايي‌اش را تسهيل کنند؛ خود را گرفتار در اشرف يافت.

نظر

10- (ج) جداشده‌ها، اگرچه در آسايش نسبي به‌سر مي‌برند؛ اما معلوم (و قابل درک)  است که از وضعيت کنوني خود و نامشخص بودن فرصت‌هاي احتمالي براي پناهندگي خود آشفته شده‌اند. مسئول ناظر بر ايران، در يک جسله متعاقب با هيئت‌هاي اروپايي و نمايندگان سازمان‌ملل بر درخواست جداشده‌ها براي کمک به انتقال آن‌ها تأکيد کرد. کميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان نيز به‌همين اندازه از فقدان تمايل کشور ثالث در ارائه پيشنهاد پناهندگي به جداشده‌هايي که به‌عنوان پناهنده شناخته شده‌اند مستأصل شده است. مسئولان اتحاديه اروپا، وقتي درباره بي‌علاقگي‌شان تحت فشار قرار مي‌گيرند، به محدوديت‌هاي حقوقي داخلي، درباره اعطاي پناهندگي به اعضاي سابق سازمان‌هاي تروريستي استناد مي‌کنند (اگرچه اتحاديه اروپا سازمان مجاهدين را از فهرست تروريستي خارج کرده، بسياري از کشورهاي عضو اتحاديه اروپا محدوديت‌هاي حقوقي و سياسي مستقلي دارند که مانع از پناهندگي اعضاي سازمانِ پيش‌تر تروريستي مي‌شوند). به‌گفته کميسارياي عالي سازمان‌ملل در امور پناهندگان برخي کشورهاي اروپايي منتظر پيشقدمي آمريکا در فرايند نقل مکان اين افراد هستند. نماينده ويژه دبيرکل هم معتقد است که پذيرش برخي از پناهندگان مجاهدين خلق براي تحريض کشورهاي بي‌رغبتِ اتحاديه اروپا به اين کار ضروري است.

 

 

ارسال دیدگاه
نام و نام خانوادگی : 
 
آدرس پست الکترونیک : 
 
متن نظر :